Hubert Czuma

Czuma Hubert SJ, ur. 2 XI 1930 w Lublinie. Absolwent Krakowskiego Wydz. Filozoficznego TJ Ignatianum (1952), w 1955 święcenia kapłańskie.
1946-1948 członek tajnej organizacji w liceum im. S. Staszica w Lublinie (od 2 X 1948 wstąpił do nowicjatu Towarzystwa Jezusowego w Kaliszu).
1957-1961 katecheta i duszpasterz akademicki w parafii Najświętszego Imienia Jezus w Łodzi; w 1959 ukarany grzywną za organizowanie „nielegalnych” obozów na Podhalu; w 1961 spowiednik w kościele Matki Bożej Łaskawej w Warszawie, w 1961-1963 katecheta i duszpasterze akademicki w parafii Świętego Krzyża w Gdańsku. W 1961 inicjator spotkania w Zakopanem z o. Władysławem Siwkiem SJ i grupą szczecińską (Andrzejem i Janem Tarnowskimi, Krystyną Szymańską, Lilianą Sawicką) w celu zacieśnienia kontaktów między Duszpasterstwami Akademickim z całego kraju. Organizator obozów studenckich w górach, współorganizator pielgrzymek sierpniowych z Warszawy do Częstochowy (do 2008), 1963-1971 diecezjalny duszpasterz akademicki diecezji lubelskiej, rektor Kościoła Akademickiego KUL i przełożony wspólnoty SJ na KUL. W 1966 skazany przez kolegium ds. wykroczeń w Lublinie na karę grzywny za zorganizowanie nielegalnego zgromadzenia: procesji z katedry na KUL 100 tys. wiernych z obrazem Matki Bożej.
W 1970 podejrzany o związek z konspiracyjną organizacją niepodległościową Ruch (m.in. ze Stefanem Niesiołowskim oraz Andrzejem, Benedyktem, Łukaszem i Cecylią Czumami), w VI 1970 aresztowany, przetrzymywany w AŚ przy ul. Rakowieckiej w Warszawie, zwolniony w I 1971 na skutek zabiegów prymasa Stefana Wyszyńskiego. 1971-1973 duszpasterz akademicki w parafii św. Andrzeja Boboli w Bydgoszczy, 1973-1979 w parafii św. Andrzeja Boboli w Szczecinie. Występował w obronie prześladowanych i więzionych studentów, m.in. Jacka Smykały relegowanego z Pomorskiej Akademii Medycznej. Organizator prężnego Duszpasterstwa Akademickiego w Szczecinie, aranżer spotkań ze znanymi opozycjonistami i ich wykładów, inicjator wielu niepodległościowych spotkań w mieszkaniach J. i A. Tarnowskich, Wandy Korczewskiej, Michała Platera-Zyberka, Edmunda Glazy. 1977-1979 współorganizator szczecińskiego ROPCiO i SKS. W 1978 pomysłodawca i inicjator wydania niezależnego pisma „Domysły” (wyd. przez Przemysława Fenrycha) i czasopisma „Korzenie”. W VIII 1979 zmuszony do opuszczenia Szczecina i przeniesiony do Radomia.
1980-1989 opiekun „S”, organizator Mszy za Ojczyznę, organizator spotkań dla działaczy opozycji „S”. Po 13 XII 1981 współorganizator uroczystości religijno-patriotycznych w kościele Trójcy Świętej z udziałem znanych aktorów, opiekun prześladowanych, wspierał finansowo działalność wydawniczą i kolportaż podziemnych wydawnictw. Wielokrotnie przesłuchiwany, inwigilowany.
W 1989 współinicjator i organizator KO Ziemi Radomskiej, od 1990 kapelan więzienny. Od 1991 publicysta radiowy w cotygodniowej audycji „Jacy Jesteśmy?”. Duszpasterz „S”, od 2001 duszpasterz Ludzi Pracy i sekretarz telefonu zaufania w diecezji radomskiej przy kościele Świętej Trójcy.
Autor książek: Wspomnienie o moim Chrzestnym Ojcu, gen. Walerianie Czumie, Młodzi a problem odpowiedzialności (1988), Młodzi, brońcie swej godności! (1988) Wspomnienia z PRL (2001). W 2003 honorowy członek NSZZ „S”, członek Rady Programowej „Tygodnika Solidarność”.
Honorowy Obywatel Miasta Szczecina (2008).

Sylwia Wójcikowa
Encyklopedia Solidarności – Opozycja w PRL 1976-1989, tom 1


Warszawa, dnia 3 lipca 1970

Notatka służbowa

Podejrzany Hubert Czuma mimo licznych pytań związanych z nielegalną organizacją stwierdza uporczywie, że o jej istnieniu nic nie wiedział ani nikt go o tym nie informował i dlatego wszystkie rozmowy na tą okoliczność uważa za zbędne.
Oświadcza też, że zarzut przedstawiony przez prokuratora jest absurdem i wielkim nieporozumieniem co do jego osoby. Przekonany jest, jak stwierdza, że prokurator zastosował areszt bez żadnych dowodów, mimo iż o takie się od razu domagał. Również na pytanie związane z jego braćmi Andrzejem czy Łukaszem odmawia udzielania jakichkolwiek odpowiedzi, twierdząc, że są to osoby dorosłe i odpowiadają sami za siebie, więc wszystkie w tej części pytania skierowane do niego winniśmy stawiać im.
Mimo iż z korespondencji, kalendarzyków, notesów i zapisków ujawniono wiele adresów, to jednak podejrzany H.Czuma nie chce ich wyjaśniać, twierdząc, że są to jego kontakty duszpasterskie i jako duchowny ma prawo i obowiązek o tym nie mówić, co też w trakcie przesłuchań czyni.
Nadto oświadcza, że jak długo będzie siedział tak długo będzie powtarzał to, co dotychczas, ponieważ tylko to jest prawdą.

kpt. Jankowski Zenon

Pogrzeb o. Huberta Czumy
Grób o. Huberta Czumy SJ
Msza Święta w I rocznicę śmierci o. Huberta Czumy SJ